Understand The World (LP)

Zware Metalen – Understand The World

Grade: 90/100

Verdraaid, wat komen er de laatste tijd lekkere zaken binnen bij Transubstans Records. Vorige maand was er het adembenemende Salma Gandhi en nu stormt Three Seasons de deur plat. Vermoedelijk is deze band Spaans, want op de behoorlijk uitgebreide Facebook en persoonlijke site van de band staat alles behalve hoe ze heten en van waar ze komen. Maakt niet uit, dit blaast je van je stoel, tenminste als je een beetje een warm gevoel krijgt van jaren ’70 psychedelisch spul van het hoogste niveau met wat briljante akoestiek erbij.

Het gebeurt niet veel, maar soms kloppen promo-afffiches echt zo goed dat je bijna niets meer toe te voegen hebt. Three Seasons brengt een adembenemend en stomend ’70 complex dat op synth wat van The Doors heeft, maar waar de gitaren op heel wat songs behoorlijk in de lijn van Jimi Hendrix vallen, zowel qua blues-sound als op technisch vlak. Daarnaast krijgt je songs die gewoon op en top verfijnd zijn en met zwoele synthpartijen tot op het bot gaan. De grote favorieten Understand The World en Maria voelen op die manier behoorlijk Deep Purple aan, maar dan met nog wat Spaanse verfijning mee in het geheel verwerkt. Op andere momenten schakelt de band dan weer over naar stijlvolle rock die met zwier geplaatst wordt en gewoon vintage in hart en nieren is. Heerlijk hoe deze muzikanten mekaar ook aanvullen en elk zijn eigen kant op gaat op de nostalgische wijze.

Net als bij Salma Gandhi is dit verplicht voer voor alle liefhebbers van het psychedelische genre dat behoorlijk durft te overlappen en vintage roots heeft. Waar die andere topper het meer met jazz en rariteiten brengt, doet Three Seasons het met 70’s rock en blues van het hoogste niveau. Understand The World, haal hem in huis!

www.zwaremetalen.com

New Underground Music – Understand The World

Grade: 4/5

De Zweedse band Three Seasons werd halverwege 2009 opgericht door Sartez Faraj – sologitaar en zang (Siena Root), Olle Risberg – basgitaar (Mouth Of Clay) en Christian Eriksson – drums.
Hun muzikale voorkeuren komen van bands, die eind jaren 60, begin jaren 70 actief waren met invloeden uit de psychedelica en bluesrock.
De band kreeg een contract bij het Zweedse label Transubstans en bracht in 2011 hun debuut CD “Life’s Road” uit, dat in de top 50 in hun thuisland terecht kwam.
Ook werd het als dubbel LP door Clear Spot uit Nederland via het eigen Headspin label uitgebracht en verscheen het in een gelimiteerde editie via het Russische MALS label.
Vervolgens kwam er in december 2011 een single van de band uit, getiteld “Escape”, die goed ontvangen werd door de critici en luisteraars en niet op album verscheen.
In 2012 verscheen hun nieuwe CD “Understand The World” via Transubstans met daarop 8 vrij lange nummers.
De CD opent met “Set In Stone”, dat een vrij progressief nummer is en invloeden uit de bluesrock zijn duidelijk hoorbaar, maar ook de invloed van Deep Purple vind ik er terug.
Vervolgens krijg ik “Searching” te horen en deze prima mix van hard-, bluesrock en progressieve rock klinkt alsof deze in de jaren zeventig is opgenomen.
Daarna hoor ik “Far As Far Can Be”, dat een schitterend ingetogen begin heeft en wel wat weg heeft van de muziek van Siena Root, wat niet verwonderlijk is natuurlijk.
De band speelt hier een fantastisch nummer, waarin diverse tempowisselingen zitten en de muziek, die over het algemeen redelijk rustig is, heeft een vrij progressief karakter.
Het volgende nummer heet “Ain’t Got Time” en is een heerlijk mix van hard- en bluesrock, die in een uptempo gespeeld wordt, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en gevolgd wordt door de titelsong “Understand The World”, een rustige progressieve rock song met diverse uitstekende tempowisselingen, die het nummer extra kracht mee geven.
“I Would Be Glad” is weer een mix van blues- en hardrock en dit nummer wordt in uptempo gespeeld en lijkt qua muziek op die van Deep Purple uit hun begin periode en daar werkt de stem van Sartez, die op die van Ritchie Blackmore lijkt, natuurlijk aan mee.
Met “Maria” krijg ik een fantastisch instrumentaal nummer te horen, dat oosterse invloeden bevat door het sitar spel en verder heeft het een progressieve uitstraling en ook daar hoor ik jaren 70 hardrock in.
Het laatste nummer heet “Can’t Let Go” en dit is een prima mix van een hardrock song en progressieve rock, geschoold op een jaren 70 leest, die voorzien van bluesrock invloeden, de CD op waardige wijze afsluit.

www.carrysnewundergroundmusic.blogspot.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eleven − two =